„W trosce o wspólny Dom”

„W trosce o wspólny Dom”

Dzisiejszy post będzie nie mój. Będzie dużo mądrych słów człowieka, który jest dużo mądrzejszy ode mnie i ma naprawdę dużo do powiedzenia w kwestii ekologii i… chrześcijaństwa. Ja tu się dzisiaj nie będę wymądrzać, komentować (no może troszkę).

Dziś będzie dużo cytatów i fragmentów z jednej książki, a wszystko to z okazji Dnia Światowych Modlitw o Ochronę Stworzenia. Dzień ten wprowadził Papież Franciszek w 2015r. W tym samym roku została ogłoszona jego encyklika „Laudato Si’ W trosce o wspólny dom”.  Poniższe odnośniki pochodzą właśnie z tego dzieła, które ukazuje zmartwienie i troskę papieską o nasz wspólny dom, czyli cały Świat. Encyklika ta jest nie tylko dla ekologów, księży i wierzących. Jest ona dla wszystkich – niewidomym może otworzyć oczy, a już świadomym wskazuje konkretne działania, jakie można podjąć. Papież w swojej encyklice nie boi się kierować wprost do rządzących i władz tego świata. Wie, że na jego barkach również leży duża odpowiedzialność w kwestii ochrony środowiska.

Pozwoliłam sobie, po przeczytaniu całości encykliki, wybrać cytaty najbardziej trafiające do mnie i mam nadzieję, trafiające również do Was. Wiem, że cytat to tylko fragment z całości, który nie oddaje sensu całej wypowiedzi, uważam jednak, że poniższe słowa są klarowne nawet bez wglądu w całość.

 

 

„Ponieważ wszystkie istoty stworzenia są ze sobą powiązane, każde z nich musi być doceniane z miłością i podziwem, a my wszyscy, istoty stworzone, potrzebujemy siebie nawzajem.”[1]

Po co więc zabijać zwierzęta dla mięsa? Po co wykorzystywać inne stworzenia dla ludzkiej przyjemności? Wiem, że są w polskim kościele osoby niecierpiące wegan i wegetarian, ale nie o nich tu mowa.

 

„[…] ludzka egzystencja opiera się na trzech podstawowych relacjach ściśle ze sobą związanych: na relacji z Bogiem, z innymi ludźmi i z ziemią. Według Biblii te trzy istotne relacje uległy zerwaniu nie tylko zewnętrznie, ale również w nas samych. Tym zerwaniem jest Grzech. Harmonia między Stwórcą, ludzkością  a całym stworzeniem została zniszczona, ponieważ człowiek usiłował zająć miejsce Boga, odmawiając uznania siebie za ograniczone stworzenie.”[2]

Ja mówię „Bóg”, Ty mówisz Jahwe lub Allah. Powyższe słowa są uniwersalne.

„Ta odpowiedzialność wobec ziemi należącej do Boga oznacza, że człowiek obdarzony inteligencją musi szanować prawa natury i delikatną równowagę między bytami tego świata […]”[3]

 

„Wszystko jest ze sobą powiązane. Dlatego konieczne jest połączenie troski o środowisko ze szczerą miłością do człowieka i z ciągłym zaangażowaniem wobec problemów społeczeństwa.”[4]

 

„[…] ludzie zdają się już nie wierzyć w szczęśliwą przyszłość, nie ufają ślepo w lepsze jutro, widząc obecny stan świata i aktualne możliwości techniki. Zdają sobie sprawę z tego, że postęp nauki i techniki nie jest równoznaczny z postępem ludzkości i historii, a można dostrzec, że istnieją inne podstawowe drogi ku szczęśliwej przyszłości. Niemniej jednak nie możemy sobie wyobrazić rezygnacji z możliwości, jakie oferuje technologia. Ludzkość znacząco się  zmieniła, a nieustanny pęd za nowością, uświęca pewną ulotność, która nas pociąga w jednym kierunku, ku powierzchowności. Trudno nam się zatrzymać, aby odzyskać głębię życia.”[5]

 

„Nikt nie chce wrócić do epoki jaskiniowej, ale konieczne jest spowolnienie marszu, aby obserwować rzeczywistość w inny sposób, gromadzić osiągnięcia pozytywne i zrównoważone, a jednocześnie przywrócić wartości i wielkie cele unicestwione z powodu megalomańskiego niepohamowania.”[6]

 

„W związku z tym musimy przyznać, że nasze ciało stawia nas w bezpośredniej relacji z otoczeniem i innymi istotami żywymi. Akceptacja własnego ciała jako daru Boga jest niezbędna, by przyjąć cały świat jako dar Ojca i wspólny dom, natomiast logika dominacji nad własnym ciałem przekształca się niekiedy w subtelną logikę panowania nad stworzeniem.”[7]

 

„Nie mówimy tu o postawie opcjonalnej, ale o zasadniczej kwestii sprawiedliwości, ponieważ ziemia, którą otrzymaliśmy, należy również do tych, którzy przyjdą po nas.”[8]

 

„Środowisko mieści się w logice przyjęcia. Jest to pożyczka, którą pokolenie otrzymuje i powinno przekazywać następnym pokoleniom” [9]

 

„Za zachowanie etyczne można uznać tylko takie, kiedy ‘ekonomiczne i społeczne koszty, wynikające z korzystania ze wspólnych zasobów środowiska, zostały uznane w sposób jawny i kiedy w pełni ponoszą je ci, którzy z nich czerpią korzyści, a nie inne ludy czy też przyszłe pokolenia’”[10]

„Chodzi o przekonanie, że ‘ mniej znaczy więcej’. Rzeczywiście, nieustanne gromadzenie możliwości konsumpcji rozprasza serce, uniemożliwiając docenienie wszystkiego i każdej chwili.”[11]

 

„Natura jest pełna słów miłości, ale jak je usłyszeć pośród ciągłego hałasu, niepokoju i roztargnienia czy też kultu powierzchowności?”[12]

 

Ostatnie słowa są chyba najlepszym podsumowaniem całości.

Polecam każdemu, by zapoznał się z encykliką – nie jest to duży utwór, forma wydruku jest skromna i niewielka. Papież Franciszek swoim postępowaniem na co dzień potwierdza to, co zapisał w swoim dziele. Dzięki temu łamie współczesne stereotypy i pokazuje katolika, jako zatroskanego nie tylko o swoje dobra, ale cały świat. W końcu o tym mówi też przykazanie miłości do bliźniego, i całego stworzenia.

 

Kajka

 

[1] O. Święty Franciszek: „Encyklika Laudato’ Si – W trosce o wspólny dom”, str. 29
[2] O. Święty Franciszek: „Encyklika Laudato’ Si – W trosce o wspólny dom”, str. 44-45
[3] O. Święty Franciszek: „Encyklika Laudato’ Si – W trosce o wspólny dom”, str. 46
[4] O. Święty Franciszek: „Encyklika Laudato’ Si – W trosce o wspólny dom”, str. 60
[5] O. Święty Franciszek: „Encyklika Laudato’ Si – W trosce o wspólny dom”, str. 75
[6] O. Święty Franciszek: „Encyklika Laudato’ Si – W trosce o wspólny dom”, str. 76
[7] O. Święty Franciszek: „Encyklika Laudato’ Si – W trosce o wspólny dom”, str. 100
[8] O. Święty Franciszek: „Encyklika Laudato’ Si – W trosce o wspólny dom”, str. 102
[9] O. Święty Franciszek: „Encyklika Laudato’ Si – W trosce o wspólny dom”, str. 103, nawiązanie do  Konferencji Episkopatu Portugalii
[10] O. Święty Franciszek: „Encyklika Laudato’ Si – W trosce o wspólny dom”, str. 123
[11] O. Święty Franciszek: „Encyklika Laudato’ Si – W trosce o wspólny dom”, str. 139
[12] O. Święty Franciszek: „Encyklika Laudato’ Si – W trosce o wspólny dom”, str. 140
Udostępnij


Dodaj komentarz

Bądź pierwszy!

Powiadom o
avatar
wpDiscuz